Blogumdaki 2 yazı haricinde (Dukan Diyeti ve Excimer Lazer) bütün yazıları kaldırdım. Son 3 yıldır yaşadıklarıma yabancılaştığım bir dönemden geçiyorum. Böyle olması çok daha iyi gibi geliyor. Her şeye baştan başlamak için, son zamanlarımı siliyorum.

Ne kadar doğru ne kadar yanlış tartışılır.

Yeniden başlamak için çok geç olmamış olmasını dileyerek;

Derin bir nefes alıyorum, gülümsüyorum ve hayata devam ediyorum.

18 Şubat - 10 Mart arasında verdiğim 9 kilo ile en açısından bayaa farkettim. Bunun üzerine tabi çevreden bir çok soru geldi. Nedir bu inceliğin sırrı diye (: (Ajansta bütün hatunları toplayıp sunum yapmayı düşünüyorum)

Şimdi öncelikle Dukan diyetini yapmak için çılgınca bir irade gerekiyor. İradesi olmayanlar blogun diğer yazılarını gezinebilirler…

Eveeet, öncelikle gidip Dukan Diyeti kitabını alıyoruz, sonra da karbonhidrat, her türlü yağ ve meyveye elveda diyerek rejimimize başlıyoruz.

http://www.dukandiet.co.uk adresinden hemencecik bir test yapıp hangi evreyi kaç gün sürdüreceğimizi öğreniyoruz.

Dukan diyeti 4 ana evreden oluşuyor. İlki sadece protein yediren atak evresi. 4-5 arasında bir sonuç çıkıyor. O günler sade ve sadece, ama istediğimiz kadar, protein yiyoruz. EKMEKSİZ!!! Bir kaç ufacık yasak var, kuzu eti ve işlenmiş peynir. Yani beyaz peynir dışındaki peynirlerin hepsi.

Dana ve sığır eti, tavuk, hindi, balık, yumurta, süt, beyaz peynir peynir, yoğurt, ayran, deniz ürünleri (karides, kalamar, ahtapot, midye vb) dilediğimiz kadar yiyeceğimiz ürünler. Ayrıca bol bol SIVI tüketiyoruz. Sadece su değil, çay ve kahveyi de bol bol içebiliyoruz. Aspartamlı ve sorbitollu tatlandırıcılara da abartmamak kaydıyla izin var. Cola Zero/Diyet Cola sanırım içilebilir ama ben normalde de zararlı bulduğum için hiç içmedim.  Haa son olarak bir de işlenmemiş et ürünlerine izin var. Yani füme et (tavuk/hindi/et) ve çok tuzlu ve çemenli değilse pastırma. Tuzu abartmıyoruz, zira su tutuyor moral bozuyor.

İlk evrede sabahları beyaz peynir, yumurta, bazen tavuk göğüs füme ve çaydan oluşan bir kahvaltı yaptım. Saat 10.30 gibi bir ufak yağsız meyveli yoğurt, öğle yemeğinde ızgara tavuk + ayran. Saat 16:30′da bir tane daha yağsız yoğurt. Akşam da evde ızgara ne varsa… (Biz ailecek bu rejimi yaptığımızdan bir nebze daha kolay geçti.)

Vücudumdaki mineral miktarı düşmesin diye her gün en az 1 bardak maden suyu/soda içmeye gayret ettim. (ikisinin farkını hala bilmiyorum, bilen biri var mı?)

Atak evresini ben 5 gün uyguladım ve kemiksiz 3 kilo verdim.

Bu evreden sonra “Seyir Evresi” diye 2. bir evreye geçiliyor. Bu dönemde hayatımıza bir takım sebzeler giriyor. Nişastalı sebzelere tabii veda ediyoruz. Mısır, patates ve bezelye kat’a yasak. Diğer kök sebzeleri de her öğünde olmamak ve abartmamak kaydıyla yiyebiliyoruz. (Havuç, enginar, pancar vb).

Bu evre 3 şekilde uygulanabiliyormuş. 1+1, 5+5 veya 5+2. Futbol taktik dizilimi gibi gözükse de açılımı şöyle:

1 gün sırf protein 1 gün sebze+protein.

5 gün arka arkaya sırf protein 5 gün arka arkaya sebze + protein.

5 gün sebze+protein, 2 gün sırf protein…

İlk ikisinin mantık olarak çok farkı olmamakla beraber bana 1+1 yapmak daha kolay geldi. 5+2′nin açıklaması da şuymuş: Çok fazla kilo vermek istemeyen ama kalça bölgesinden sorunlu hatun kişiler için işe yarıyormuş.

Bu evrenin ne kadar sürdürüleceği siteden hesaplayınca görünüyor ama yine de kabaca bir sayı vermek gerekirse: (verilmek istenen kilo-atak evresinde verilen kilo)* 1 hafta.

Yani şöyle: Ben 8 kilo vermek istiyordum, atak evresinde 3 kilo verdim. Kaldı 5 kilo… 5*1 hafta=5 Hafta.

Bu evrenin en zor tarafı insan artık proteinden bıkmaya başlıyor… Ama sabahları verilen kilolarla uyanınca aynı azimle diyeti bırakmıyorsunuz.

Ben aşağı yukarı şöyle beslendim:

Sabah kahvaltıda yine beyaz peynir, yumurta, çay, tavuk göğüs füme ve eğer sebze günümse biraz domates… Çok acıkırsam ara öğün olarak meyveli yoğurt. Öğle yemeğinde haşlanmış sebze+tavuk. Akşam yemeğinde yağsız pişmiş etli bir sebze yemeği (Mesela yağsız etli taze fasülye veya menemen).

Menemen demişken, bu diyeti çekilebilir kılan 2 ana besin vardı benim için: Yoğurt ve yumurta. Kimi insan yumurta sevmez ama gıdaklayacak kadar yumurta yiyebilirim. Hiç de şikayetçi olmam Protein gününde, ızgara etin yanına soğan ızgara + yoğurt ve hardal karışımı harikalar yaratıyor. İçim ızgaradan kıyıldığındaysa patlatıyorum bi çılbır. Oh mis!

Velhasıl kelam, biraz dişini sıkan ve bu evreyi atlatanı çok muhteşem bir sonuç bekliyor.

Bakınız öncem ve sonram!

10 Mart gibi 3. evreye geçtim. Bu evreye güçlendirme evresi deniyor. Haftada bir gün et günü sabit olmak üzere, günde 1 dilim beyaz un harici ekmek ve 1 porsiyon meyveye izin var. Haftada 1 de sapıtma izni
Aslında bu evre de kendi içinde ikiye ayrılıyor. Toplam süre verilen kilo * 10 gün olarak hesaplanıyor. Ben 8 hedefledim ama 9 kilo verdim. 90 gün, yani 3 ay güçlendirme evresini sürdüreceğim. Bu 90 günün, ilk 45 günü 1 dilim ekmek, 1 porsiyon meyve ve 1 kaçamak hakkı var. İkinci 45 günde de her şeyden 2 tane olacak. Haftada 2 kaçamak, günde 2 dilim ekmek ve 2 porsiyon meyve. Az miktarda ve her öğünde olmamak kaydıyla bakliyata da izin var.

Ben hala ekmek ve meyve yemiyorum çünkü aklıma gelmiyor. Onun yerine yemekleri biraz daha normal yiyorum. Yani sırf tas kebabı yemek yerine Ali Nazik yiyorum mesela. Patlıcandaki o biraz una göz yumuyorum yani. İşte 15 gündür falan bu evredeyim ama biraz fazla kaçamak yapmama rağmen hala 49,5 civarında geziyorum. Hedefim 50,5′tu ama beklediğimden birazcık daha fazla vermiş oldum. Bu 2 haftalık evrede toplamda 1 porsiyon profiterol (farklı günlerde 2 yarım porsiyon) , 1 dilim cheese cake (yarım dilim +  yarım dilim), 1 kıymalı çıtır pide, 1 adet Egg&Burger, 1 yarım balık-ekmek ve 1 adet Arby’s Beef’n Cheddar Menü’lük kaçamak yaptım :Pp Doğum günümde de Baykuş’ta bir kadeh yasak elma içtim.

Dukan’ın kitabında yulaf kepeği diye bir şeyden bahsediyor ama ben kullanmadım hiç. İstanbul’da hiç bir yerde satılmıyor, ama gittigidiyor’da varmış. Resmine baktım, çok fena odun talaşına benziyor. Çok fazla su çekip şişermiş bu yüzden Dukan günde bir kaç kaşık yulaf kepeğine izin veriyor. Benim gözüm hiç tutmadı, deneyen varsa haberdar edebilir.

Eveeeet, zor ama sonuçları muhteşem bir diyet Dukan. Sadece protein yemek sağlıksız böö diyenler oluyor, onlara da katılmıyorum. Yediğimiz her şey vücudumuzda ATP’ye yıkılmak için glikoza çevrilir. Protein çevrimi yapılırken hem daha fazla kalori yakılır hem de vücuda gereken bütün elementler proteinle beraber alınır. (C,H,O ve N). Eksik kalan vitamin ve mineraller de sebzeler, maden suyu ve çok gerekirse haplarla telafi edilebiliyor. Meyve dediğin şey, şeker dolu zaten sadece vücudu yoruyor. Karbonhidrata ve yağa ise minimal düzeyde ihtiyaç var. Eskiden makarna mı varmış. Peh. Atalarımız mis gibi çiğ etle beslenmiş
Geyik bir yana her türlü sorunuz için bana blog çevresinden/twitterdan/friendfeed’den ulaşabilirsiniz.

Şimdi öncelikle, gözlerin bir haritasını çıkarıyorlar, kornea kalınlığı uygun mu diye bakılıyor. Eğer bir problem yoksa ameliyat için ok veriliyor. Doktorum en iyi cihazların İstanbul Cerrahi Hastanesi’nde olduğunu söyledi. Çarşamba akşamı girdiğim blog yazısından sonra evde bir kavga çıktı. Babam kesinlikle ama kesinlikle ameliyat olmamı istemediğini söyledi ve arıza çıkardı. Zaten en başından beri mırın kırın ediyordu ama istememesinin herhangi bir bilimsel veya deneyimsel sebebi yok. Sadece paranoya. Cidden Babamın tuhaf tuhaf korkuları vardır. Onlar yine kuşattı dört yanını. Gece hem kavga büyümesin diye hem de çok korktuğum için vazgeçtim. O yüzden de bebek gibi uyuyabildim.

Sabah babam yatışmıştı, ben de biraz daha sakindim. Randevuyu iptal ettirmedik ve hastaneye gittik. İlk muayenede (ne okuyabiliyorum ne yazabiliyorum bu kelimeyi oof oof) zaten reçetem yazılmıştı, ilaçlarımı da almıştım. Sözlükte okuduklarımdan dolayı reçeteme bir de apranax ekleyerek farmakolojik yönden hazırlanmıştım. Bu arada bende lenslerden ileri gelen bir göz kuruluğu da olduğu için balık yağı tavsiye etti doktor bey. Onu da 1 haftadır düzenli olarak alıyordum.

Bekleme odasına girdik, odada bir amcayla (ki sonradan annem o amcanın Alman olduğunu öğrenmiş) bir de 30lu yaşların sonunda bir abla vardı. Benim konuşmalarımdan tırsaklığımı anlayan abla, korkmamamı, kendisinin de 4 yıl önce bu ameliyatı olduğunu ve çok mutlu olduğunu söyledi. Sonra hemşire abi geldi. Dilimin altına  bir damla damlattı. Sakinleştiriciymiş. Pek sakinleştirmedi gerçi. Bütün Xanax veya diazem yalvarmalarım  da sonuçsuz kaldı :/

Neyse, bi 10-15 dakika bekledikten sonra bir hasta hazırlama odasına geçirildim. Kafama bir bone takıldı. Gözlerimin etrafı betadinle ve alkolle sterilize edildi. Uyuşturucu damlalardan damlatıldı.  Sonra asıl odaya geçtim. Odaya girer girmez zaten tansiyonum düşmeye başladı. İşlemin yapılacağı aletin altına uzandım. “Çok fena tansiyonum düşüyor, bayılmak üzereyim” diye minik bir uyarıda bulundum. Davud Bey, hemşire abi ve ablalar beni sakinleştirmeye çalıştı. Erteleyelim istersen dediler ama kendimi toplamaya çabaladım ve azıcık da olsa sakinleştim. Ama nolur nolmaz diye bacaklarımın altına yastık yerleştirdiler. Sol gözüm önce onarılacağından, sağ gözüme bir flaster yapıştırdılar. Ben de hemşire abinin eline sıkı sıkı yapıştım ve işlem başladııııııı….

Önce gözümün içerisine streç film gibi bir şey yapıştırdılar. Bu film gözümün sağa sola oynamasını engellecekmiş.  Göz bebeğimin etrafına gelen kısmını kesip çıkardılar. Sonra göz kapaklarım oynamasın diye bir zımbırtı yerleştirdiler.  4lü 4 parlak ışığın ortasındaki yeşil ışığa odaklandım. Gözümün içerisini fışır fışır sularla yıkadılar. Merceğin etrafındaki zarı kesip çıkardılar ya da yana katladılar. O kısmını anlamadım (: “Görüntü kayboluyor, karanlık olacak korkma” dediler ki sanırım o anda merceğe bir şey yaptılar. 3-4 saniye sonra görüntü geldi. Lazer işlemi başlıyor dediler. Vızzzzzzzz sesi ile beraber nefesimi tuttum. Hani dişçide, dolgu yapılmadan önce diş oyulur ya. Hah, aynı o ses ve koku geldi. Et kokusundan ziyade Argon kokusu olması beni birazcık daha rahatlattı. Süper oldu, flapı (kaldırılan zarı) yerine oturtuyoruz dedi doktor. Zarı gözüme geri koydu, minik kaşıklarla düzelterek gözüme yeniden yerleştirdi. Gözüm tekrar yıkandı. Geçmiş olsun, sol bitti dediler.

Tabii bu sırada ben hemşire abinin elini sıkmaktan kırıyordum :S Tansiyonum dibe düştü ve 2. göze geçmeden bir ara verdik. Biraz tansiyonum toparlanınca, ikinci gözü de yaptılar. İlkinden tecrübeli olduğum için 2. daha çabuk oldu gibi geldi. Flapı da daha çabuk oturdu. Sonra ben bir 5 dakika daha uzandım. Çok tatlı bir hemşire ablayla biraz sohbet ettim. Kendime gelince içeri geçtim. Şöyle bir minik kontrol yaptı doktor bey. Güneş gözlüklerini tak haydi doooğru eve dedi. Tam bu sırada anestezik etki geçmeye başladı. Saat 15:00 itibariyle hastaneden çıkıp taksiye bindik. Eve geldiğimizde iyice gözümü açamaz hale geldim. Gözümü her açtığımda deli gibi batıp yanıyordu.

El yordamıyla üzerimdekileri çıkartıp uzandım. Gerçek anlamıyla parmaklarımla gözlerimi aralayıp ilaçlarımı damlattım. Apranaxımı yuttum. Uyumaya çalıştım ama gözyaşı torbalarımın kasılmasından uyuyamadım. Ancak yüzüstü yatıp altımı birleştirdiğim ellerime dayayınca biraz rahat ettim. Öyle komik bir pozisyonda sızmışım biraz.

Saat 17.10 gibi uyandım. Yumurtadan çıkmış, kanatlarını deneyen minik bir civciv yavrusu gibi gözlerimi denemeye başladım. Önce ufak ufak açtım. Acısı, yanması azalmıştı. Sonra güneş gözlüklerimi takıp kısık ışıkta oturabilir hale geldim. Işık seviyesini arttırdım. 19 gibi normal ışıkta güneş gözlüğüyle oturabiliyordum. 21 gibi tv izleyebildim. Gece çok rahat uyudum.

Görüşüm de giderek netleşiyor. Dün ışıklar çok dağılıyordu ama bugün daha az dağılıyor. Sabah kontrole gittim. 10/10 aldım Yani çok iyi görüyormuşum. Fakat bilgisayara çok uzun bakmak yasak. Bir de 1 hafta boyunca evde de dışarıda da güneş gözlüklerimle gezecekmişim.

Velhasılkelam,

Çok kolay oldu. Az acılı oldu. Şimdilik çok mutluyum ve iyiyim

Fakat hiç birinde gözlerim açık değildi. Hep sımsıkı kapadım. Derin nefes alıp, gözlerimi kapayıp içimden “Geçecek, geçecek, aaah, geçecek” diye kendimi teselli ettim. Bir süre sonra ya uyuyakaldım, ya bayılttılar ya da hakikaten geçti.

Yarın gözlerim olabildiğince açık olacak. Lazer uygulaması sırasında kapatamayacağım. Gözlüklerden kurtulmak için bir heves giriştim bu işe ama şu anda o kadar çok korkuyorum ki anlatmama imkan yok. Abartıyorum belki ama insan bilmediğinden korkarmış. Yapılacak işlem çok basit aslında, göz zarımın bi kısmını kesip merceği açığa çıkacak, merceği traşlayacak, sonra tekrar kapatacak. Zar kendini kısa bir sürede yenilecek, o sırada acıdan deliriyor olacağım. Gerçi alerjim tutunca, acıdan çok delirmişliğim var ama yine de bilemiyorum. Lazer gözü traşlarken bi et kokusu çıkarmış, onu okuduğumdan beri kalbim sıkışıyor. Bir de sonra çekeceğim acıyı düşünüyorum.

Uzun lafın kısası, bu size son gözlüklü yazım. (Umarım). Daha sonra hayatıma gözlerime yapışan bir çift lens veya burnumun kemik yapısını bozan bir çift kalın camın arkasından bakmayarak devam edeceğim.

Bu arada hayırdır inşallah, Mia patileriyle sıkı sıkı kolumu tutuyor… Hayvancık bir şey mi sezdi acaba?!! Endişelensem mi biraz daha? :S